Tag

agri-crisis

Browsing
शेतकऱ्यांनी पुकारलेला संप हे हिमनगाचं केवळ एक टोक आहे. आतली खदखद खूप मोठी आहे. सरकारच्या शेतकरीविरोधी धोरणांमुळे शेती धंदा नफ्याचा उरला नाही, हे या प्रश्नाचं मूळ आहे. पक्ष कोणताही असो, कॉंग्रेस-राष्ट्रवादी असो की सेना-भाजप, ते जेव्हा विरोधात असतात तेव्हाच शेतकऱ्यांचा कैवार घेतात. सत्तेवर असले की शेतकरी विरोधी भूमिकेत असतात. खांदेकरी बदलला म्हणून मढं जिवंत होत नाही, तसं शेतकरी प्रश्नांचं झालं आहे. सत्तेवर कोणताही पक्ष असला तरी शेतकऱ्यांच्या प्रश्नांवर निर्णायक तोडगा निघत नाही. `शेतीच्या मूळ प्रश्नाला हात न घालता शेतकऱ्यांना नेहमी याचक किंवा भिकाऱ्याच्याच भूमिकेत ठेवायचं` आणि `शहरी ग्राहकांच्या दाढीला तूप लावण्यासाठी शेतकऱ्यांच्या ताटात माती कालवायची` या दोन चौकटीतच सरकार शेतकऱ्यांचे प्रश्न हाताळते. सरकारचा दृष्टिकोन पूर्णपणे शहरी ग्राहककेंद्री असतो.
रमेश जाधव
॥ १॥
एका दाण्याचे हजार दाणे करण्याची क्षमता आणि दानत असलेला शेतकरी आज सगळा डाव उधळून संपावर का गेला आहे, याचं उत्तर शोधण्यासाठी समाजाने स्वतःच्या अतरंगात आधी खोलवर डोकावून पाहिलं पाहिजे. शेतकऱ्याचे या समाजावर आणि संस्कृतीवर अनंत ऋण आहेत. कारण माणसाने मारून खाण्याऐवजी पेरून खायला सुरूवात केली आणि एका नव्या संस्कृतीचं बीज रोवलं गेलं. माणसाच्या जगण्याला एक नवा अाकार, आयाम आणि अर्थ मिळाला. तो शेतकरी आज आपला उद्रेक आणि आक्रोश प्रकट करण्यासाठी चक्क संपावर गेला आहे. वास्तविक `मढे झाकोनिया करिती पेरणी` असं ज्याच्या जीवननिष्ठेचं वर्णन तुकोबांनी केलं, त्या शेतकऱ्याचं आज इतकं नेमकं बिनसलंय तरी काय?चोहोबाजूंनी कोंडी झाल्यावर मांजर सुध्दा समोरच्यावर हल्ला करण्याचा पर्याय निवडते, ही तर भावभावना-इच्छा-उपेक्षा-दुःख-दारिद्र्य-दैन्य-वंचना यांचा सामना करणारी हाडामासाची जिवंत माणसं आहेत. पण तरीही ते हातघाईवर उतरलेले नाहीत. त्यांनी विषण्ण होऊन असहकार आंदोलन पुकारलंय.